(кыш бабай өйнең тирәсендә йөри, эчләрен карый.)

Ай, матур өй,

Бизәкле өй.

Йөрисең ялан тәпи.

Йомшак Кукмара итеген киеп,

Килгәнсең тәпи-тәпи.

Синең өең прәннектән

Түбәләрең конфеттан.

Тәрәзәсе шикәрдән,

Ә хуҗасы тәч балдан.

Әйдә, ачып тәрәзәңне.

Күрсәт безгә сюрпризыңны.

(Кыш бабай тәрәзәгә шакый, тәрәзә ачыла, шуннан бүләкләр чыга).

— Менә бит балалар, минем сезгә дигән бүләкләрем бар да исән-имин килеш табылдылар. Мин аларны сезгә бүләк итәм. Сыйланыгыз! Сөенегез, балалар! (Бүләкләрен өләшә).



Страницы: Первая | ← Назад | 1 | 2 | 3 | Последняя | Весь текст